MIJN LEVEN IN KAART
met ouderen in gesprek over
hun levensverhaal
Mensen zoeken oren: vrijwilligers gezocht!
Iedereen kijkt zo af en toe terug op het leven en haalt herinneringen op. Terugkijken is menselijk en
wenselijk. Ouderen doen dat, maar jongeren evengoed. Het is heel normaal. "Wat heb ik tot nu toe in mijn
leven gedaan?" "Waar ben ik blij mee?" "Wat zou ik graag nog willen doen?" Het is prettig om te doen,
maar we hebben het ook nodig. Het helpt om over ingrijpende gebeurtenissen te vertellen. "Wat is mij
eigenlijk overkomen?" "Is het toeval of zit er een bedoeling achter?" "Heb ik gewoon pech gehad, of
moest ik er iets van leren?" Gaandeweg kan je zicht krijgen op de rode draad in je leven. Maar het is ook
gewoon plezierig om over vroeger te vertellen. Aan mensen die je goed kent: "Weet je nog�" Of aan een
veel jonger iemand om te laten zien hoe sterk de tijden zijn veranderd.
"Ik zou er wel een boek over kunnen schrijvenâ¦"
Deze uitspraak is vaak te horen als oudere mensen eenmaal gaan vertellen over wat er allemaal is gebeurd
in hun leven. Er is zóveel te herinneren! Maar de meeste mensen komen er niet toe om daadwerkelijk iets
op te schrijven of er zelfs een boek van te (laten) maken. De drempel is te hoog. En hoe ga je dat praktisch
doen? Wie helpt je? Dat is jammer, omdat wat er gebeurd is vaak echt de moeite waard is om te vertellen,
op te schrijven en over te dragen. Gelukkig nemen steeds meer mensen het initiatief om er wél werk van te
maken en daadwerkelijk een levensboek samen te stellen. Maar hoe en waar start je en op welke zaken
moet je letten?
Mijn leven in kaart
Reliëf, christelijke vereniging van zorgaanbieders, ontwikkelde een methode Mijn leven in kaart om
zorgverleners, familieleden en vrijwilligers op weg te helpen te (leren) luisteren naar levensverhalen van
ouderen en die verhalen op te schrijven in een levensboek. De methode is uitvoerig in de praktijk getest
door zowel verzorgenden als vrijwilligers. Veel ouderen hebben al aan de hand van Mijn leven in kaart een
levensboek gemaakt. Vertellers en luisteraars hebben er goede ervaringen mee.
Het maken van een levensboek geeft ouderen de gelegenheid (fragmenten van) hun levensverhaal te
vertellen. Een levensboek is daarbij een hulpmiddel en een tastbaar âresultaatâ van een aantal gesprekken.
De methode Mijn leven in kaart kent als opzet om als geïnteresseerde luisteraar minimaal acht gesprekken
te voeren met een oudere. De eerste ontmoeting is vooral bedoeld om kennis te maken en te kijken of het
kan klikken en te bedenken waarover de gesprekken zouden kunnen gaan. Vervolgens zijn er minimaal zes
gesprekken waarin verschillende levensthemaâs centraal staan en is er een duidelijk slotmoment, waarin het
levensboek gepresenteerd wordt en de reeks gesprekken wordt afgesloten.
Project NPV
In de Nederlandse samenleving gaan steeds meer geluiden op om aan ouderen de mogelijkheid te geven
een einde aan hun leven te maken als zij hun leven voltooid vinden. De (christelijke) NPV vindt dit een
teken van verarming van onze samenleving. Samen leven is ook samen delen. Juist ouderen hebben zoveel
te delen vanuit hun leven aan anderen en aan jongere generaties. Daarom wil de NPV met behulp van
vrijwilligers ouderen de gelegenheid geven een levensboek te (laten) maken.
Interesse?
Meldt u dan bij
Astrid Bokhorst
projectleider Levensboeken
agbokhorst@npvzorg.nl
met ouderen in gesprek over
hun levensverhaal
Mensen zoeken oren: vrijwilligers gezocht!
Iedereen kijkt zo af en toe terug op het leven en haalt herinneringen op. Terugkijken is menselijk en
wenselijk. Ouderen doen dat, maar jongeren evengoed. Het is heel normaal. "Wat heb ik tot nu toe in mijn
leven gedaan?" "Waar ben ik blij mee?" "Wat zou ik graag nog willen doen?" Het is prettig om te doen,
maar we hebben het ook nodig. Het helpt om over ingrijpende gebeurtenissen te vertellen. "Wat is mij
eigenlijk overkomen?" "Is het toeval of zit er een bedoeling achter?" "Heb ik gewoon pech gehad, of
moest ik er iets van leren?" Gaandeweg kan je zicht krijgen op de rode draad in je leven. Maar het is ook
gewoon plezierig om over vroeger te vertellen. Aan mensen die je goed kent: "Weet je nog�" Of aan een
veel jonger iemand om te laten zien hoe sterk de tijden zijn veranderd.
"Ik zou er wel een boek over kunnen schrijvenâ¦"
Deze uitspraak is vaak te horen als oudere mensen eenmaal gaan vertellen over wat er allemaal is gebeurd
in hun leven. Er is zóveel te herinneren! Maar de meeste mensen komen er niet toe om daadwerkelijk iets
op te schrijven of er zelfs een boek van te (laten) maken. De drempel is te hoog. En hoe ga je dat praktisch
doen? Wie helpt je? Dat is jammer, omdat wat er gebeurd is vaak echt de moeite waard is om te vertellen,
op te schrijven en over te dragen. Gelukkig nemen steeds meer mensen het initiatief om er wél werk van te
maken en daadwerkelijk een levensboek samen te stellen. Maar hoe en waar start je en op welke zaken
moet je letten?
Mijn leven in kaart
Reliëf, christelijke vereniging van zorgaanbieders, ontwikkelde een methode Mijn leven in kaart om
zorgverleners, familieleden en vrijwilligers op weg te helpen te (leren) luisteren naar levensverhalen van
ouderen en die verhalen op te schrijven in een levensboek. De methode is uitvoerig in de praktijk getest
door zowel verzorgenden als vrijwilligers. Veel ouderen hebben al aan de hand van Mijn leven in kaart een
levensboek gemaakt. Vertellers en luisteraars hebben er goede ervaringen mee.
Het maken van een levensboek geeft ouderen de gelegenheid (fragmenten van) hun levensverhaal te
vertellen. Een levensboek is daarbij een hulpmiddel en een tastbaar âresultaatâ van een aantal gesprekken.
De methode Mijn leven in kaart kent als opzet om als geïnteresseerde luisteraar minimaal acht gesprekken
te voeren met een oudere. De eerste ontmoeting is vooral bedoeld om kennis te maken en te kijken of het
kan klikken en te bedenken waarover de gesprekken zouden kunnen gaan. Vervolgens zijn er minimaal zes
gesprekken waarin verschillende levensthemaâs centraal staan en is er een duidelijk slotmoment, waarin het
levensboek gepresenteerd wordt en de reeks gesprekken wordt afgesloten.
Project NPV
In de Nederlandse samenleving gaan steeds meer geluiden op om aan ouderen de mogelijkheid te geven
een einde aan hun leven te maken als zij hun leven voltooid vinden. De (christelijke) NPV vindt dit een
teken van verarming van onze samenleving. Samen leven is ook samen delen. Juist ouderen hebben zoveel
te delen vanuit hun leven aan anderen en aan jongere generaties. Daarom wil de NPV met behulp van
vrijwilligers ouderen de gelegenheid geven een levensboek te (laten) maken.
Interesse?
Meldt u dan bij
Astrid Bokhorst
projectleider Levensboeken
agbokhorst@npvzorg.nl